Tagarchief: Qoen

Update van Quibus

Vrouwtje vroeg me, of ik weer eens een stukje wilde schrijven, omdat mijn fans al zo lang niets van mij gehoord hebben. (je kunt natuurlijk altijd op mijn Facebookpagina kijken) Er zijn ontwikkelingen genoeg geweest, dus ik zal jullie weer eens op de hoogte brengen.

Ik word een dagje ouder en dat ga ik merken, maar aan de andere kant; ik ben er toch nog maar. Mijn beide broers helaas niet meer, die zijn ‘overgegaan naar gene zijde’, zeg maar. Of zoals dierenliefhebbers eufemistisch plachten te zeggen: “They crossed rainbow bridge”.

In mijn geval gaat de uitdrukking ‘Krakende wagens lopen het langst’ op. Ik heb het vaakst van iedereen een dierenarts gezien; diverse operaties en infecties achter de rug, maar ben als laatste van de drie Q-broers over.

Baasje en Vrouwtje vinden het zielig voor me, dat ik nu alleen zit. Ze hebben er goed over nagedacht en ze denken de oplossing te hebben;  ze adopteren weer 2 mannen.

Ik weet niet zozeer of ze dat nou alleen voor mij doen of stiekem ook voor zichzelf. Wordt dat wel wat, met twee van die kleine druktemakers en mijzelf? Natuurlijk, een warm bontje om tegenaan te kruipen is heerlijk en iemand die even je rug wil wassen is ook fijn, maar ze zijn wel erg beweeglijk hoor….

Het zijn overigens geen wildvreemden, ze komen van dezelfde fokker als mijn broers en ik, sterker nog, onze zus is overgrootmoeder van deze 2. Zij zijn geen broertjes, maar neefjes van elkaar. Waar we ten opzichte van elkaar in de stamboom zitten, weet ik niet precies, misschien zijn het achter-achter-achterneefjes?

Dat zijn ze dan!
Dat zijn ze dan!

Ze mogen zondag 15 mei worden opgehaald. Daarna verwacht ik de nodige kraamvisite, dat wordt gezellig.

Licht met een vlekje
Licht met een vlekje

Voorlopig zijn ze nog te klein om op internet te kunnen of te mogen, dus ik zal na de adoptie nog wel een update geven.

Donkere uitvoering
Donkere uitvoering

~~Wordt vervolgd~~

Advertenties

Update van Quibus

Zoals jullie weten is Quibus ruim twee weken geleden geopereerd. Inmiddels zijn de krammen uit zijn buik verwijderd en het wondgebied zag er nadien op zich netjes uit, alleen zat er nog wat ‘vocht’ onder de huid. Dat vocht bleek op natuurlijke wijze een uitweg te zoeken, eergisteren zat er een klein gaatje in Quibus’ buik. Massage had tot resultaat dat er viezigheid uit het gaatje kwam. Er zit dus nog wel wat pus in en om het wondgebied. Dat moeten we goed schoonhouden. Verder zal hij de komende tijd antibiotica blijven nemen.

Maar Quibus eet en drinkt goed, speelt, rent, wast zich en doet in alles gezellig met zijn broers mee, dus het is niet al te verontrustend.

Het wasritueel bij ratten neemt aardig wat tijd in beslag, ze poetsen dat het een lieve lust is:

Wasritueel
Wasritueel
Wasritueel
Wasritueel
Wasritueel
Wasritueel

Als een rat het naar zijn zin heeft, gaat hij tandenknarsen. Helaas doet hij dat ook als hij pijn heeft, boos of bang is, dus je moet wel weten in wat voor stemming je rat is om te weten of hij het naar zijn zin heeft of juist niet als hij tandenknarst. In onderstaand filmpje zie je Quibus met zijn ogen ploppen, wat een gevolg is van tandenknarsen. Het wordt ‘ploppen’ genoemd, omdat de ogen er letterlijk uit lijken te ploppen. Het is bizar om te zien, zeker de eerste keer.

De kaakspieren lopen onder de ogen door bij een rat, dus als hij knarst, kunnen zijn ogen gaan meebewegen. In dit filmpje had Quibus het naar zijn zin, hij lag met zijn beide broers in het hoekhuisje en het Vrouwtje zat hem lieve woordjes toe te fluisteren, dus wat je ziet is knarsen van plezier. En dus ook ploppen van plezier.

* het filmpje is bewerkt, dat wil zeggen, ik heb een minuut achter elkaar gefilmd en daarna wat fragmenten verwijderd. Er bleven 4 fragmenten over waarin hij duidelijk ‘plopt’ en die heb ik aan elkaar geplakt.

Waar op de trap? Nou daar!

Hallo mensen, eindelijk weer eens een bericht van mij, Quibus. Het heeft even geduurd, maar ja, het is voor een rat lastig om ongezien bij de computer te komen, laat staan om deze berichten te typen, de letters op het toetsenbord liggen zo ver uit elkaar! En dacht je dat wij een eigen tablet in de kooi kregen, of zelfs maar een smartphone? Echt niet. Het blijft dus behelpen.

Het gaat erg goed hier in Huize Q (die Q staat voor ‘Qooi’). Inmiddels zijn we  7,5 maand oud en wegen we ruim een halve kilo. Per stuk. Je kunt dus merken dat we goed te eten krijgen.

Okee, ik ben wat gegroeid, maar het past nog steeds. Zoals katten vaak zeggen: "If it fits, I sits".
Okee, ik ben wat gegroeid, maar het past nog steeds. Zoals katten vaak zeggen: “If it fits, I sits”.

Maar bij al het lekkere eten hoort natuurlijk ook voldoende lichaamsbeweging. Zoals jullie weten hebben we dagelijks meerdere keren de grote hoekbank tot onze beschikking om op rond te rennen. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het rennen wat minder wordt, we zijn wat bezadigder aan het worden. Maar dan is er natuurlijk ook nog De Trap. Die sluit mooi aan bij de leuning van de bank, dus de overstap was al vrij snel gemaakt. Ik was de eerste van de broertjes die leerde traplopen en tot voor kort was eindigde dat avontuur voor mij op de bovenste trede. Ik ging niet verder dan die laatste tree, die afwijkt van de andere treden. Boven aan die trap is iets wat ‘De Overloop’ wordt genoemd en daar zitten de deuren die leiden naar wat ‘Slaapkamers’ worden genoemd. De laatste trede was een barrière voor mij.

Maar toen ik vorige week op die bovenste tree zat, ging een van de slaapkamerdeuren open en kwam Vrouwtje op de Overloop. Ze ging daar rustig zitten en begon tegen me te praten. Toen ik haar zo zag dacht ik: zo eng kan het dus niet zijn, zo’n Overloop. En ik nam de laatste horde….

Sindsdien ga ik dus regelmatig all the way up. Op de Overloop valt nog heel wat te snuffelen. De deuren naar de Slaapkamers zijn dicht, maar door de kieren aan de onderkant weet ik zeker, dat er in die slaapkamers nog van alles te besnuffelen valt. Mijn kans komt nog wel, ooit op een dag eens een keer vergeet iemand zo’n deur dicht te doen en dan gaat het avontuur verder…..

Toen Qasper mij de laatste stap (nou ja, sprong) had zien maken, besloot ook hij het er op te wagen. Alleen onze broer Qoen ziet het nog steeds niet zitten en strandt dan ook altijd op de laatste tree. Sowieso raakt Qoen gestrand, want hij kan niet van de trap afdalen. Dat kunnen Qas en ik inmiddels wel. We gebruiken daarbij de zijkant van de trap voor houvast. Vrouwtje wil graag dat we, zoals zij dat zegt “aan de kant van de Leuning” de trap afkomen. Nou zul je zeggen, kunnen jullie bij de Leuning dan? Nee, maar aan die kant zit tevens de muur, terwijl aan de andere kant een open ruimte is. Als er aan die kant iets mis gaat met de afdaling, dan kun je diep vallen…..

Ik ben inmiddels goed getraind in afdaling langs de Muurkant, Qasper blijft eigenwijs en probeert het iedere keer aan de kant van het “groot gapend gat”.  We zijn nooit zonder toezicht op de trap, dus als hij erg gevaarlijke toeren begint uit te halen is er altijd een redder in de nood (m/v).

De Mensen hadden al geleerd om op te letten als ze de Trap af wilden dalen, omdat wij op de één van de treden kunnen zitten (door een bocht in de trap zie je dat niet altijd meteen). Nu moeten ze zelfs oppassen omdat er ratten voor hun Slaapkamerdeur zitten….. Maar ze waarschuwen elkaar, er is altijd iemand die op ons let, dus als Zoon naar beneden komt, wordt hij ingeseind, ‘pas op de ratten’. Het valt me op dat hij tegenwoordig rustiger de trap neemt, waar hij in het verleden nogal eens met ‘grote stappen snel thuis’ wilde zijn….

Zo zie je maar, ook Mensen zijn best te trainen.

Oei, ik groei!

We zijn nu ruim 2 maanden bij onze nieuwe Familie, and all is well. Baasje zorgt voor ons eten, Vrouwtje weegt ons elke week. Dat we genoeg te eten krijgen, blijkt wel uit onderstaande groeitabel:

Groeit als kool
Groeit als kool

We krijgen dagelijks een portie Xtra Vital. Regelmatig krijgen we dierlijke eiwitten, vers (garnalen, yamyam), gekookt (een eitje) of  uit een pakje. Om te snacken hebben we de eiwitbommetjes en gezondheidsbommetjes van de SOK shop (nee, ze verkopen daar geen sokken, SOK staat voor Stichting Opvangratten en Knuffeltherapie), en brood. Wij zijn gek op brood. Geen vers brood, dat is plakkerig, daar kunnen we in stikken. Wij eten gedroogd brood. Het recept is eenvoudig; laat een boterham twee dagen op een bordje liggen, regelmatig keren, dan droogt hij vanzelf uit. Breek daar een stukje af en wij knagen dat het een lieve lust is. Ook een stukje fruit (niet te vaak) en verse groenten (erwten!!) vinden we heerlijk.

Omnomnom, erwten!!
Omnomnom, erwten!!

Ja, we zijn inmiddels flink gegroeid. Zoek de verschillen:

Zoek de verschillen, Quibus toen en nu
Zoek de verschillen, Quibus toen en nu

Kortom, het leven is goed voor de Familie Q.

Zwemles

Baasje en Vrouwtje vinden zwemles nuttig,  dus vanmorgen werd ons zwembad weer klaargezet. Als we goed ons best doen, mogen we over een tijdje ‘in het diepe’. Het diepe bad is in de badkamer, daar zwemmen de Mensen zelf ook weleens in. Maar voorlopig oefenen we in het pierenbadje. Geen idee waarom het een ‘pierenbadje’ heet, er is geen pier te bekennen. Wel doperwten en spaghetti trouwens. Dat is om ons het water in te krijgen. Daar hebben we geen moeite mee.

Qasper duikt er zo in
Qasper duikt er zo in

Broer Qasper is de fanatiekste, die snorkelt zonder snorkel over de bodem van het badje, op zoek naar erwten en ander lekkers. Hij heeft er geen enkel probleem mee om zijn neus onder water te duwen. Soms pakt hij wel drie erwten tegelijk, om daar vervolgens mee te vluchten naar een stil hoekje en ze daar op te peuzelen. Zelf ben ik ook niet bang van het water, ik duik er zonder problemen in.

De foto is niet zo scherp, maar je ziet dat Qasper niet bang is voor water
De foto is niet zo scherp, maar je ziet dat Qasper niet bang is voor een beetje water

Broer Qoen is de voorzichtigste van ons drieën, maar dat is hij in alles. Hij is niet echt haantje de voorste. Vaak zijn wij allang uit de kooi en ligt hij nog te snurken in de Spoetnik.

Ik hoop dat zwemles goed gaat en dat we er snel aan toe zijn om in het diepe te mogen zwemmen.

Hier wat impressies van ons Zwem-ABC

Inmiddels vijf weken verder

Hallo allemaal, nu ben ik aan de beurt om wat te vertellen. Ik ben Qasper, één van de Q-broers die geadopteerd zijn door deze familie.

We zijn hier nu 5 weken. Het is best goed toeven hier. We krijgen ons natje en ons droogje, regelmatig wat lekkers. Volgens de Mensen groeien we goed, we zijn in gewicht bijna 2,5 keer zo groot als toen we aankwamen….

Lekkers!
Lekkers!

In het begin hadden de mensen wat moeite om mij en mijn broer Qoen uit elkaar te houden. Inmiddels zien ze dat het verschil hem zit in ons rechtervoorpootje. Ik heb een wit sokje en Qoen heeft witte tenen. Alleen als we opgerold liggen, dus pootjes verstopt, weten ze nog steeds niet tegen wie ze staan te praten….

We spelen elke dag een paar keer buiten de kooi. Inmiddels kunnen we ook al goed stilzitten op de schouder, dus mogen we mee door het huis. ik ben al ‘Boven’ geweest, en we komen ook weleens in de ‘Keuken’.

Kruisbuis van fleece, genaaid door het Vrouwtje
Qruisbuis van fleece, genaaid door het Vrouwtje

Als we uit de kooi zijn, spelen we op de bank en de trap. Quibus is de behendigste wat dat betreft, die gaat rustig een paar treden omhoog en weer naar beneden. Qoen en ik blijven op de tree zitten die gelijkloopt aan de leuning van de bank. Op de bank liggen wat speeltjes voor ons, een Qruisbuis (zie plaatje hierboven), waar je je in kunt verstoppen en een gehaakte bal. Verder zitten we graag in mouwen en capuchons. Of we kruipen wat rond in truien of t-shirts. Dat levert soms wat gegiebel en gegil op, met name als je met je nagels over de blote huid van de Mens gaat, dan zeggen ze dat ze ‘Kippenvel’ krijgen? Geen idee wat het is, nog geen kip gezien hier, behalve dan in ons voerbakje.

Vrouwtje heeft kleren met mooie glittersteentjes erop. Wij vinden ze erg interessant, en zouden graag ook van die mooie steentjes willen hebben voor in ons nest. Maar zodra we ze proberen los te pulken, staat ze op en gaat een ander shirt aantrekken. Een saai shirt, zonder frivoliteiten. Flauw hoor.

Gelukkig is Vrouwtje erg handig op de naaimachine en zij zorgt dan ook voor de aankleding van onze kooi. Ze maakt hoekhuisjes, hangmatten, tipi’s en onlangs heeft ze zelfs een radiatorhangmat gemaakt! En kijk eens wat een kleurige stof ze gebruikt:

Qoen (of ben ik het?) en Qasper in een hangmat van Vrouwtje
Qoen (of ben ik het?) en Qasper in een hangmat van Vrouwtje
Even uitrekken
Even uitrekken

Behalve zelfgemaakte spullen hebben we ook meubeltjes uit de winkel. De Spoetnik is zo’n gekocht meubel. We hadden een kleine, maar al gauw zaten we volledig klem als we er met zijn drieën in kropen, dus kwam er snel een grote.

Lekker samen in de Spoetnik
Lekker samen in de Spoetnik

Qua eten is het net een sterrenrestaurant hier, regelmatig krijgen we vlees, soms in pap, soms ook gewoon zo. Garnaaltjes vinden we erg lekker en we hebben horen verluiden dat we binnenkort ook eens van ‘Haring’ zullen mogen proeven. Een gekookt eitje gaat er ook altijd in, net als pinda’s of walnoten (maar niet te vaak, want dat schijnen dikmakers te zijn). We hebben wilgentakjes om op te knagen en af en toe krijgen we een knaagstok vol zaden. Yummie!

Qnaagstok
Qnaagstok

Kortom, we hebben het hier reuze naar ons zin. We hebben alles wat ons hartje begeert en krijgen veel aandacht. Nou, ik heb mijn verhaal gedaan, nu ga ik stoppen, want ik heb dorst. Ik ga drinken. Dag-dag

Even wat drinken
Dorst!

Bericht van Quibus

He he, Qoen en Qasper slapen, kan ik eindelijk even een update geven. We wonen nu een week bij ons nieuwe gezin en we zijn aardig gewend aan ons nieuwe verblijf. De Mensen verzinnen steeds weer iets anders om ons te vermaken; afgelopen week hingen ze een pindaslinger op. In het begin wisten we niet zo goed wat we ermee moesten, maar toen we doorkregen dat tussen de sliertjes fleece doppinda’s verstopt zaten, waren we niet meer te houden. Die slinger was in enkele dagen volledig gesloopt.

We hebben eenzelfde soort slinger als die in ons vorige huis hing
Foto van een andere slinger, we hebben eenzelfde soort hangen

We spelen elke dag met de Mensen, je moet ze tenslotte een beetje actief houden, nietwaar? Anders worden ze maar lui. Je kunt ze makkelijk voor de gek houden, ga met zijn tweeën aan het stopcontact ruiken, dan kan er eentje aan de beklimming van de trap beginnen. Ikzelf ben al drie treden hoog gekomen. Jammer genoeg hebben ze stopcontactbeveiligers gekocht, dus heel interessant zijn die gaatjes in de muur niet meer (er zijn geen gaatjes meer), maar de trap blijft een leuke uitdaging.

Wat de Mensen niet heel erg leuk vinden, is als je in hun tenen bijt. Met name Qoen doet dat vaak, en dat vinden ze echt vervelend. Tja, zet je voeten dan op de grond, in plaats van ze op de bank te leggen….. Verder bijten we nergens in, hooguit knabbelen we een beetje aan haren, oorlelletjes en vingernagels. Maar liefdevol natuurlijk.

Even de lekkere stukjes als eerste uitzoeken
Even de lekkere stukjes als eerste uitzoeken

Vrouwtje vindt het belangrijk om ons elke week een keer te wegen. Ze was goed tevreden deze week, we zijn alle drie gegroeid. Ze was er vorige week al achter dat wij niet zo goed stil blijven zitten, dus nu heeft ze een hoge bak om ons in te wegen. Daar komen we niet zo makkelijk uit. Nog niet…..

Verder doen we het goed, volgens de Mensen. We eten, drinken, poepen, slapen, stoeien (nee, dat is geen vechten) en we onderzoeken. Wat wel irritant is, iedere keer als ik iets wil drinken komt één van mijn broers (soms allebei) erbij en dan willen zij zo nodig óók drinken op dat moment. We hebben wel twee flessen, maar één daarvan is nog wat te groot voor ons, daar krijgen wij amper water uit. Dus blijft het vechten om de tuit van het andere flesje.

Ik, ik, ik, nee, ik
Ik, ik, ik, nee, ik

Nou ja, die andere twee liggen nu nog te snurken, dus ik ga nog even snel wat drinken. Ik houd jullie op de hoogte van onze belevenissen.

Quibus komt even kijkenRattige groet van Quibus

Schrijver dezes