Categorie archief: Ronald

Berichten geplaatst door Ronald

Naar bed, naar bed, zei Duimelot

‘Ik ga alvast naar boven met Trevor.’ “Is goed schat, ik kom zo.” Een soortgelijk gesprek kun je bij ons thuis vaker horen in de avond. Ik kondig aan met wie ik in bed ga liggen, Manlief belooft dat hij ook zo komt. Als hij dan boven komt, treft hij me bijvoorbeeld aan met Trevor, die me vertelt over de apartheid in Zuid-Afrika. Of met Ken, die me vertelt over de bouw van een kathedraal in Engeland in de Middeleeuwen. Of met Saskia, die een heel eng en spannend verhaal vertelt.

Echtgenoot heeft er geen bezwaar tegen. Soms vertel ik hem iets over wat ik net gelezen heb, of raad hem aan een bepaald boek óók te gaan lezen. Wie ik ook meeneem naar boven, hij weet dat ik het snoepje van de week na verloop van tijd opzij leg en in zijn armen in slaap val. Want dat is liefde.

reading-in-bed

Advertenties

Je leven in muziek – 2004

En dan onze trouwdag. Een nummer 1-hit die totaal niet van toepassing is op deze mooie dag. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om de volledige/officiële titel van het nummer op te schrijven. Dus laten we het houden op I don’t want you back van Eamon.

Nou vooruit, het nummer heet F*ck it (I don’t want you back)

Je leven in muziek – 1994

Jongstezoon heeft eigenlijk vreselijke pech met het nummer dat op zijn geboortedag op nummer 1 stond. As Dick me hullep nodig heb van Johan & De Groothandel. Wat een flauwekul.

Gelukkig waren er ook andere nummers dat jaar, een week later stonden 2 Brothers on the 4th Floor op nummer 1 met Dreams (will come alive). Leuk weetje; nu wonen de 2 brothers on the 4th floor.

Je leven in muziek – maart 1967

Je kunt een levensloop beschrijven in een autobiografie, maar het is weer eens wat anders om je leven door te nemen aan de hand van (pop)muziek. Dat kan muziek van je eigen smaak zijn, maar je kunt er ook voor kiezen de nummer 1-hits van belangrijke data in je leven op een rijtje te zetten. Omdat de Top-40 dit jaar 50 jaar bestaat, kun je alle data van de afgelopen vijftig jaar gebruiken.

De komende tijd hier op het blog de nummer 1-hits van belangrijke data in mijn/ons leven.

We beginnen in maart 1967, geboortemaand van schrijfster dezes. Op nummer één stond toen het nummer Penny Lane van The Beatles. Maar die single had een dubbele A-kant, dus tevens op nummer 1: Strawberry Fields Forever.

Update uit de ziekenboeg

Als je tamme ratten als huisdier wilt, doe je er goed aan om een ziektekostenverzekering voor ze af te sluiten. Helaas bestaat er niet zoiets als een dierenverzekering voor ratjes, dus als je tamme ratten als huisdier wilt, doe je er goed aan een spaarpotje voor dierenartsrekeningen te starten.

Dat hebben we dan ook gedaan, zodra we wisten dat er weer ratten zouden komen, ben ik een zgn. ‘Spaardoel’ gestart, met de veelzeggende titel ‘Dierenarts’. Een paar euro per rat per maand geeft een beetje zekerheid.

Je start met zo’n ‘appeltje voor de dorst’ in de verwachting dat je er het eerste jaar nog geen gebruik van zult hoeven maken, maar helaas…..Amper 8 maanden oud had Quibus de twijfelachtige eer om als eerste bij de dierenarts te zitten. Hij bleek twee abcessen in zijn buik te hebben, die operatief moesten worden verwijderd. Op zaterdag ontdekte ik het grote abces, op maandag zat hij op het spreekuur en ontdekte de dierenarts het tweede abces, de operatie werd gepland voor dinsdag.

Op de ochtend voor de operatie knapte het grootste abces, voorwaar geen feest, dat kan ik u wel vertellen (verdere beschrijving laat ik achterwege, beelden en geuren mag u er zelf bij bedenken).

Enfin, we hebben de buik zo goed mogelijk schoongemaakt, zijn om 09.00 uur naar de dierenkliniek gegaan en ’s middags om half vier konden we de patiënt weer ophalen. De operatie was geslaagd,als zichtbare herinneringen een kaalgeschoren plek op zijn buik en twee strepen met hechtingen.

In de duna na de operatie, zijn vacht staat alle kanten op
In de duna na de operatie, zijn vacht staat alle kanten op

Quibus was slaapdronken en bleef dat de rest van de dag. Omdat na een narcose het risico op onderkoeling bestaat, lag hij in de duna kooi (soort aangepaste kooi die als ziekenboeg dient) met een kersenpittenzak (Hittepit) als kruik. Deze zak warm je op in de magnetron en hij geeft dan een tijdlang warmte af. Omdat hij gevuld is met kersenpitten, kan het geen kwaad als de rat onverhoopt de zak kapot knaagt.

De eerste nacht wilden we Quibs graag dichtbij houden, dus de duna ging mee naar de slaapkamer. Om de 2 uur ging de wekker en stond één van beiden op om het hittekussen opnieuw op te warmen in de magnetron. De eerste nacht kwam hij goed door, dat was al een pak van ons hart.

Dag twee brak aan, en Quibus bleef wel wat sloom, vonden we. Hij at en dronk als we het hem aanboden, ook de antibiotica ging erin, maar hij ging niet uit zichzelf op zoek naar voedsel.

Hapje Bambix
Hapje Bambix
Slokje water
Slokje water

Omdat we vonden dat Q te sloom bleef en we vermoedden dat hij pijn had, belden we woensdagmiddag de dierenarts op en maakten een afspraak voor donderdagmorgen, dag drie.

Maar uiteindelijk konden we daar niet op wachten, Quibus was dan wel slaperig, maar niet zo slaperig, dat hij zijn hechtingen met rust liet. Om tien voor vijf op dag twee (zo’n 30 uur na de operatie) waren we opnieuw op weg naar de dierenarts….. Quibus had in een oogwenk de hechtingen van één van zijn wonden verwijderd. En niet alleen de buitenste hechtingen (hij was drielaags gehecht) maar ook de diepere laag daaronder. Een gat zo groot als een vingertop was het resultaat. Vier ‘krammen’ had de dierenarts nodig om het gat weer te sluiten. Met een soort nietpistooltje werden deze in zijn buik ‘geniet’. (voor wie nieuwsgierig is en een sterke maag heeft; de foto’s staan hier) (de beelden kunnen door sommigen als schokkend worden ervaren, dus kijken is op eigen risico)

Onder zijn dekentje in de duna
Onder zijn dekentje in de duna

Ook nacht 2 mocht Quibus weer logeren op de ouderslaapkamer. De volgende ochtend, dat wil dus zeggen vandaag, was hij tierig en levendig. We krijgen niet de indruk dat hij pijn heeft op dit moment, hij verbouwt de duna, gaat op stap, eet, drinkt, poept en plast. Zijn broers zijn al enkele keren ‘op ziekenbezoek’ geweest, dat wil zeggen, ze mochten onder toezicht met Quibus op de bank. Dat ging meestentijds goed, alleen tijdens een van de laatste bezoekjes wilden ze de hele tijd ‘stoeien’ en dat lijkt ons nog niet zo’n goed idee, gezien de grote wond die Quibs heeft.

Op dit moment brengt hij zijn tijd voornamelijk door op de bank, onder het toeziend oog van Baasje en/of Vrouwtje (die zelf grieperig thuis zit, dus samen met Quibs in de lappenmand zit).

Het zoveelste dutje, naast het kussen waar Vrouwtje haar dutjes doet
Het zoveelste dutje, naast het kussen waarop Vrouwtje haar dutjes doet

Tot zover de update vanuit de ziekenboeg, waar Quibus langzaamaan weer de oude lijkt te worden, afgezien dan van een ritssluiting in zijn buik….. We houden jullie op de hoogte!

Eindejaarsfeestje

Dit jaar wilden Manlief en ik eens wat anders met de jaarwisseling. De kinderen zijn inmiddels volwassen, hebben hun eigen plannen en feestjes, dus wij hebben ons eigen feestje gebouwd. Veel hotels bieden rond de jaarwisseling een speciaal Oud en Nieuw arrangement, zo ook de Bilderberg-hotels. Wij zijn naar Hotel Wolfheze gegaan. Het was erg geslaagd. Het arrangement bestond uit een hotelovernachting, een (uitstekend) viergangendiner, een Oudhollandsche spelletjesavond en om middernacht oliebollen, champagne en vuurwerk. De volgende dag een heerlijk ontbijt en desgewenst kon je met de boswachter mee op stap.

Het aanwezige gezelschap was gemêleerd, van gezinnen met kleine en minder kleine kinderen, stellen die samen op pad waren, families die er met drie generaties zaten, alleenreizenden tot een groepje studenten; er was van alles wat. Dat beviel ons uitermate goed. Het eten was geweldig, de oliebollen en champagne waren van goede kwaliteit, alleen de Oudhollandsche spelletjes…. daar had ik me wat meer bij voorgesteld. Ik verwachtte minimaal een sjoelbak, hoe Oudhollandsch is dat? Maar er stonden wat (kinder)spellen in een zaaltje op tafel en helaas was de PimPamPet al in gebruik, anders hadden we die zeker gepakt. Dat was het enige verbeterpuntje; kleed de spelletjesavond wat meer aan, zet er desnoods een volwassen domino-spel bij, in plaats van de Nijntje uitvoering. Of haal het woord ‘OudHollandsch’ van de ‘spelletjesavond’ af en zet een Rummikubspel neer, dat is ook leuk.

Maar los van dat kleine puntje, waren we meer dan tevreden. Hieronder een impressie:

bier en worst

Borreluurtje

balkenbrij

Het diner: filet van reebout met (o.m.) balkenbrij

Maike in Wolfheze

Ik had het erg naar mijn zin

toetje

Het toetje

IMG_6870

Afscheidscadeautje; zelfgemaakte pepermunt