Wie wel en wie niet?

De hashtag #Metoo, het maakt wat los. Ik heb in het openbaar niet gezegd dat het me too is gebeurd. En ik doe dat ook niet. Want stel, ik zeg me too, moet ik dan ook vertellen wat dan? Ik ben bang voor de oordelen. Ik ben bang dat mensen menen een scheidslijn te mogen... Lees verder →

Advertenties

Als feit en fictie door elkaar gaan lopen

Even had ik de indruk dat het boek waarin ik gisteren zat te lezen, verder speelde in het nieuws van vanmorgen. "Leden arrestatieteam zwaargewond door explosie" en "Ooggetuige explosie: 'Er was minutenlang paniek'". En dit alles, dames en heren, vond plaats in Spaarndam, een dorp waar ik in mijn jongere jaren gewoond heb. Ik lees momenteel het... Lees verder →

Rabarbermoes of -compote

Rabarber rabarber rabarber... Onlangs zag ik ze liggen, rabarberstengels. Dat voerde me terug in de tijd, rabarbermoes, ik was er dol op! (nog steeds). Ik kreeg meteen trek in rabarbermoes (of compote, geen idee waar die grens ligt). Ik had er alleen geen benul van hoe ik dat moest maken, maar gelukkig bestaat er zoiets... Lees verder →

Onze taal – de schrijver

Toen ik eens in een klooster te gast was, haalde ik uit de gastenbibliotheek een boekje met korte stukjes van Godfried Bomans. De van huis meegenomen lectuur was boeiend, maar wat zwaar vlak voor het slapengaan en ik had behoefte aan wat luchtiger leesvoer. Dit boekje, getiteld ‘Beminde gelovigen’ voldeed wat dat betreft goed. De... Lees verder →

Uit het hoofd leren…

Ook een mooie jeugdherinnering: de liedjes van Boudewijn de Groot. De teksten waren geniaal (veel zijn van de hand van Lennaert Nijgh), Boudewijn had een warme stem en veel nummers heb ik in de loop der tijd uit mijn hoofd geleerd door het vele meezingen. Strand, Meisje van 16, Meester Prikkebeen, Land van Maas en... Lees verder →

Non non rien n’a changé, heeheeeeee

Geweldig nummer, ik verstond er niets van, maar het sloeg enorm aan. Ik meende één zinnetje te verstaan, kip hoera niks te kicken... (maar dat was: Qui pourra m'expliquer que... Wie kan uitleggen) Les Poppys met Non Non Rien N'a Changé.... Later hadden ze ook een hit met Isabelle, je t'aime (Isabelle, Isabelle, Isabelle, Isabelle, Je t'aime) In... Lees verder →

Crazy Horses

En we gaan weer even terug in de tijd. Begin jaren '70 waren The Osmonds populair (ook wel de The Osmond Brothers genoemd). Mijn favoriet was Crazy Horses, op de voet gevolgd door Down by the Lazy River. Dat waren overigens zo'n beetje de grootste succesnummers en in '73 nog gevolgd door One Ticket to... Lees verder →

Een mislukte foto…

Zo heette de eerste aflevering van de jeugdserie Q en Q, die werd uitgezonden op 5 oktober 1974. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik over deze serie praat, en hetzelfde geldt voor leeftijdsgenoten. Op zevenjarigen maakte deze serie een onuitwisbare indruk (een zevenjarige in de jaren '70, ik kan me niet voorstellen dat een kind... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑