Overpeinzingen in de polder – onderweg

Het is nog vroeg. Maar wel licht. Oja, de wintertijd is natuurlijk pas ingegaan. Brrooeeemmmm. Wat snort de motor van de scooter toch lekker. Hee, Hotel Wassenaar. Nog steeds een aanbieding voor onbeperkt dineren zie ik. Het is geen geld, €19,50 voor all-in dining. En het was best lekker ook…. Brrooeeemmmm. De paarden hebben hun jasjes alweer aan. Het is ook best fris natuurlijk. Vooral ’s nachts. Maar hoe zouden ze dat vroeger gedaan hebben, zouden paarden toen niet gewoon zo in de wei gestaan hebben? Zijn de paarden minder sterk geworden, of zijn de mensen zich meer in paarden gaan inleven. Of stierven er paarden van de kou? Brrooeeemmmm

Bord langs de weg: “spruiten en boerenkool vers van het land”. Waarom doe ik dat nou nooit, gewoon even stoppen en verse groenten kopen. Schijnt veel beter voor het milieu te zijn ook, de groenten van het seizoen eten en zeker als ze uit de buurt komen. Nou ja, ik ben nu onderweg naar mijn werk, kan ik toch niet met een struik boerenkool komen aanzetten. Sowieso ben ik aardig verpest, met die zakken schoongemaakte groenten in de supermarkt. Waar is die tijd gebleven, dat we een snijbonenmolen aan het aanrecht schroefden om zelf de snijbonen te snijden. Brrooeeemmmm.

Mmmmm lekker, pannenkoeken. Is alweer een poosje geleden dat we in het pannenkoekenhuis geweest zijn. Misschien weer eens doen, als de financiën wat aantrekken. Of eigenlijk, dan is all-in dining misschien nog leuker. Oja, Manlief is bijna jarig, dan kunnen we misschien wat lekkers eten. Fondue, dat hebben we al een tijd niet gedaan. Misschien leuk als de kinderen en schoonkinderen erbij zijn. Maar ja, Oudstezoon moet altijd werken ’s avonds, dat is lastig plannen. Zou je eigenlijk glutenvrij kunnen fonduen? Moet ik maar eens opzoeken. Brrooeeemmmm.

Kijk, ik ben alweer bij Katwijk, wat gaat dat toch snel. De weg oversteken, pomtiedom, goed uitkijken natuurlijk. Ah, die mevrouw stopt voor me, even zwaaien, dank u wel hoor! Brrooeeemmmm.

Bah, wat een zand op de weg, uitkijken dat ik niet wegglij. Dat komt door al dat werkverkeer. Dat bord kan volgens mij ook allang weg, “bevoorrading Oranje vereniging”. Dat was 2 maanden geleden of zo. Wie zou er eigenlijk voor dat soort straatmeubilair zorgen? Is er ergens een meldpunt waar je kunt melden dat zo’n bord er nog staat? Zijn er oplettende burgers die dat dan ook doen? Zal ik die oplettende burger zijn? Nou ja, het is geen gevaarlijke situatie of zo, dus daar ga ik niet achteraan… Brrooeeemmmm.

Oppassen voor rechts, daar komen vaak fietsers met een flinke snelheid uit het tunneltje. Logisch dat ze vaart maken, ze moeten bergop. Zo, het is weer goed gegaan. Brrooeeemmmm

En alweer een weg om over te steken. Komt er niks meer aan? Mooi. Oh, verrek, daar kan dus ook nog verkeer vandaan komen, dat had ik even niet gezien… Sorry meneer…. Brrooeeemmmm

Verkeerslicht. Knopje drukken. Even wachten. Wat een leuk hondje heeft die meneer in het mandje achterop zijn fiets. Is volgens mij nog een pup, wat een leuk beestje. Het is maar goed dat hij vastzit in een tuigje, anders zou hij misschien uit de mand springen. Dag hondje, ga je lekker uit fietsen? Brrooeeemmmm.

Zo, nu komt er weer een gevaarlijk punt. Toch? O nee, dat is pas na de volgende grote weg die ik over moet steken. Kom op Maike, je rijdt deze route nu toch al een poosje, dat zou je nu weleens moeten weten. Brrooeeemmmm

Weer een rotonde, goed uitkijken. Na de rotonde een paar scherpe bochten, naar links, naar rechts, naar links, langs het paaltje, niet ertegenaan. Nu komt het gevaarlijke punt, 2 kruisende fietspaden, de fietsers die hier van rechts hebben hier weliswaar geen voorrang, maar ze duiken vaak zomaar de kruising op. En je ziet ze niet aankomen met die struiken op de hoek. Ja hoor, daar heb je er weer eentje, gelukkig had ik erop gerekend. Het gaat weer goed. Man man man, kijk toch uit. Brrooeeemmmm.

Wat ruikt het hier lekker. Wat zou dat zijn? Ruikt een beetje naar huzarensalade of zo. Welke bedrijven zitten hier eigenlijk? Ouwehand. Doen die niet in vis of zo? Het ruikt hier in ieder geval niet naar vis. Zit er vis in huzarensalade? Volgens mij niet toch? In Russisch ei, zit daar geen vis in? Het ruikt in ieder geval wel lekker. Brrooeeemmmm. Doet me trouwens denken aan de Drostefabriek in Haarlem. Ja, die heet nu inmiddels anders, als hij er nog zit. Als je dan ’s morgens langs het Spaarne naar school fietste en de wind stond goed, dan rook het naar chocola. Wat weer associaties opriep met warme chocolademelk, vooral als het koud was. Soms ook een beetje weeïg die geur. Brrooeeemmmm.

Er staat een behoorlijke file op de afrit van de N206. Waarschijnlijk betekent dat, dat ik zo kan oversteken, want als mensen in de file staan, laten ze je vaak voorgaan. Ja hoor, het lukt weer, dank u wel, even zwaaien. Brrooeeemmmm.

Zo, nu kan ik echt lekker van leer trekken, vanaf hier is het een paar kilometer strak fietspad. Heerlijk is het zo in de ochtend, weinig mensen op het fietspad. Lekker doorkachelen. Brrooeeemmmm. Wat is dit toch altijd voor raar stukje, een stukje asfalt zomaar tegen het fietspad aangeplakt, midden tussen weiland en water. Gek gezicht is dat. Is voor de vissers, ik snap het wel, om te parkeren. Ze moeten met hun auto vanaf de N206 over het fietspad, anders kunnen ze niet bij die parkeerplekken komen. Brrooeeemmmm. Ah, de eerste brug. Waarom gebruik ik mijn richtingaanwijzer eigenlijk, in de verste verte geen verkeer te bekennen en ik kan ook niets anders dan rechtsaf de brug op, tenzij ik het weiland in wil. Brrooeeemmmm.

Zo, aan deze kant van het water is het een stuk frisser. Die wind snijdt langs mijn hoofd, koude oren. Als het echt winters wordt, red ik dat niet meer zonder muts. Brrooeeemmmm.

Gelukkig, daar is de volgende brug, dan ga ik weer terug naar de overkant van het water. Het is een noodbrug, zo één die je ook in films over de oorlog ziet. De associatie wordt nog sterker als ik eroverheen rijd, de bielzen maken een kabaal alsof er een kolonne vrachtwagens langskomt. Zo, hier is de wind inderdaad een stuk minder, lekker beschut. Brrooeeemmmm.

Nu komt dat stuk met al die slechte aansluitingen in het asfalt. Niet te hard rijden, slecht voor mijn schokbrekers. Hobbel, ja hoor, dat was er één. Raar eigenlijk, het hele stuk is het zo mooi glad geasfalteerd, en hier diverse lelijke littekens achter elkaar in het asfalt. Zouden hier stagiaires aan het werk geweest zijn? Hobbel. Weer één. Gelukkig niemand op de weg, dan kan ik een beetje zigzaggen, want de hobbels zijn niet over de hele breedte even hoog. Slingerdeslinger, hobbel, lalala, hobbel. Zo was dit nou de laatste? Ik ben nu bij het Troephuis, dus volgens mij wel. O nee, bij de zij-uitrit van Beuk, hobbel, dat is de laatste. Brrooeeemmmm. Nou, nu zijn we er bijna. Een grote hoop drek in de berm, ze hebben de sloten schoongemaakt en de hopen troep verzameld in de berm in de bocht van het fietspad. Nadeel is de lucht (zeg maar stank) en het water dat er uit de hoop komt en het fietspad op stroomt. Ik wil die troep niet tegen mijn scooter aan, vieze smurrie. Slingerdeslinger dus maar weer. Brrooeeemmmm.

Tankstation, wat is de stand van zaken vandaag? Oh, euro loodvrij 175,9. Dat valt nog mee. Raar eigenlijk dat de prijs ’s morgens en ’s middags verschilt. Zouden ze zo inspelen op de drukke tijden? Als het rustig is een cent eraf, als het weer drukker wordt een cent erbij. Vanaf hier een stuk stoeptegelfietspad. Rijdt niet lekker. Trillerdetril. Brrooeeemmmm.

Gelukkig, asfalt. Laatste stukje. Hee, dat is vreemd, ben ik al langs de volkstuinen gekomen? Ja, inderdaad, daar ben ik al voorbij. Staat de wind soms verkeerd vandaag? Ik heb helemaal niets geroken. Meestal hangt er hier een zalig aroma van bloemen en kruiden. Misschien heb ik op de terugweg meer geluk. Brrooeeemmmm.

Fietspad vol scholieren. Zeg, komen jullie niet te laat zo? Ik dacht de de scholen al 5 minuten geleden met hun eerste uur begonnen. Wel bijzonder, vanuit Noordwijk een file fietsers naar de scholen in Voorhout en vanuit Voorhout een file fietsers naar de scholen in Noordwijk. Op zich zijn fietsende scholieren niet zo erg. Soms rijden ze breeduit, maar een kort toetersignaal helpt dan meestal wel. Die brugpiepers, daar moet je wel voor uitkijken, die rijden rond op te grote fietsen, met te zware rugzakken. Je kunt merken dat ze nog onervaren zijn, ze zijn een beetje instabiel. Brugklassers en bejaarden op elektrische fietsen, dat zijn de grote gevaren op het fietspad. Brrooeeemmmm.

Trouwens, kom ik zelf wel op tijd? Lukt het me om op mijn horloge kijken? Ja, ik heb vandaag handschoenen aan zonder lange manchetten, dus het lukt net. Inderdaad, ik ben al 5 minuten te laat. Nou ja, Manager staat misschien wel in die file verderop, dat kruispunt staat weer eens helemaal vast. Met een beetje geluk ben ik dus niet te laat voor onze afspraak. Brrooeeemmmm.

Ben er bijna en omdat ik laat ben, overweeg ik om af te snijden en het voetpad door het gras te nemen. Is niet netjes natuurlijk, maar er loopt op dit tijdstip meestal niemand. Maar ja, de toegang tot het voetpad is een gat in de heg, daar moet ik doorheen manoeuvreren. Nee, laat ik het maar niet doen, 9 van de 10 keer ben ik dat gat toch al voorbij voor ik er erg in heb. Ik ga gewoon zoals het hoort, bij het stoplicht rechtsaf en het laatste stuk over de weg, dan het parkeerterrein op en parkeren voor de deur.

Zo, ik ben er. De werkdag kan weer beginnen.

Wie dit helemaal tot het eind heeft gelezen, petje af. Zo interessant kan het toch niet zijn 😉

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s