Hier met die gouden stuiver! Deel 2.

Zoals ik gisteren al schreef; vandaag meer over mijn ‘goudenstuivertrauma’.

Mijn oom en tante woonden naast een oud kerkje in Spaarnwoude, De Stompe Toren genaamd. Hun zoon Ronnie, mijn neef dus, was even oud als ik en we zaten op de lagere school samen in de klas. Tijdens een verjaardag bij oom en tante, liepen Ronnie (hij zal nu wel Ron heten) en ik op het kerkhof van De Stompe Toren. De toren dateert al van begin 13e eeuw, het (huidige) kerkje is gebouwd in 1764.

Voor ons was het niets bijzonders, als kinderen zaten we wel vaker op kerkhoven, ook als ik bij mijn opa en oma van vaderskant was, gingen we naar het kerkhof. Wij vonden dat niet raar of eng, het hoorde gewoon bij het leven.

Op het kerkhof van De Stompe Toren waren toen al niet veel graven meer, slechts enkele heel oude stenen. Waarschijnlijk waren er graven ‘geruimd’ en was er daarbij het een en ander gevallen; zo vonden wij een stukje kaak (jawel, mét kies!). Verrast door onze vondst, besloten we verder te gaan zoeken, wie weet wat we allemaal nog meer konden vinden! Jong en naïef als we waren, hadden wij er geen bezwaren tegen om menselijke resten te verzamelen. Integendeel, we vonden het vooral interessant. Misschien waanden wij ons archeologen in de dop, ik weet het niet.

Archeologen of niet, graven deden wij niet, we liepen rondjes over het kerkhof, keken speurend in het rond. Zo vonden we uiteindelijk enkele stukjes bot. We gingen helemaal op in onze vondst, wie weet konden we een verzameling aanleggen, de botjes classificeren, wie weet konden we er wel mee naar Stuif es In…. Stel je voor, dat je kans maakte op de Gouden Stuiver….

Toegegeven, we hadden maar een paar fragmenten,
het haalde het niet bij dit skelet.

Enthousiast gingen we terug naar Ronnie’s huis, denderden binnen met drukke verhalen over onze plannen…. om vervolgens het afgrijzen op de gezichten van de volwassenen te zien. Van mijn tante moesten we onze botjes in  de sloot gooien, en in de bijkeuken uitgebreid onze handen gaan wassen (volgens mij met Sunlight zeep). Ik begreep niets van de commotie, archeologen deden precies hetzelfde, wat was er nou verkeerd aan?

Weg botjes, weg plannen, weg Gouden Stuiver….

Wat me het meest is bijgebleven van deze ervaring, is dat ik de redelijk heftige reactie van de volwassenen niet begreep, en de geur van de zeep….

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s