Jetset – Marion Pauw (boekrecensie)

Verhaallijn:
“Om zijn honderdste miljoen te vieren nodigt de succesvolle zakenman Alexander Zilver zijn beste vrienden, zijn dochter en zijn nieuwe vriendin uit om een week lang met hem op een luxueus jacht langs de Nederlandse Antillen te varen.

Op de tweede dag wordt Alexander echter dood aangetroffen in zijn hut. Kapitein Schmidt en hoofdstewardess Lou vertrouwen het niet en gaan op onderzoek uit. Ze komen tot de ontdekking dat iedere gast wel een motief heeft: de ex-zakenpartner die nog een appeltje met Alexander te schillen had, de vrouw van zijn zakelijk adviseur, met wie Alexander op het jacht een affaire had, de broer die op zijn fortuin uit is. De situatie op het jacht wordt steeds nijpender, al helemaal als het lijk van Alexander Zilver spoorloos verdwijnt. Jetset is een klassieke whodunit”.

Tot zover de uitgever aan het woord, nu ik:

Mijn opinie: Op zoek naar een boek dat geschikt was voor het leesdossier van een Havo-leerling die geplaagd wordt door dyslexie, kwam ik bij Jetset uit. Omdat het verhaal me aansprak (ik ben dol op whodunits), besloot ik het zelf ook te lezen. Ik las op internet een aantal negatieve recensies, maar goed, toen had ik het boek al besteld en was het onderweg.

Het viel me mee, ondanks of misschien juist dankzij de slechte recensies; ik vind het een aardig boek, het leest makkelijk en snel, het is redelijk spannend, een leuke whodunit. Wel komen er een aantal seksuele getinte scénes in voor, hou daar rekening mee.

Het is geen boek om lyrisch over te worden. Ik zou het geen literaire thriller noemen, het is gewoon een redelijk goed moordverhaal.

Het was het eerste boek dat ik las van Pauw, dus ik had nog geen verwachtingen omtrent haar stijl en niveau. Het heeft wat weg van de boeken van Agatha Christie, alleen speelt het zich af in de wereld van de ‘nieuwe rijken’ en het grote geld.

Het grote geld, maar in handen van ‘kleine’ mensen. Een aantal personages in het boek is kleingeestig en inhalig. De hoofdpersoon, Alexander Zilver, is rijk geworden met een technische vinding van zijn ‘schoolvriend’ Maurice. Alexander is wat ordinair en egocentrisch, en hij lijkt geen idee te hebben hoezeer hij andere mensen kwetst. Hij laat graag zien dat hij geld heeft, maar het ontbreekt hem aan klasse en goede smaak. Alles wat hij doet is dan ook  ‘over the top’.

In andere recensies las ik dat mensen moeite hadden met de opsomming van de karakters, het ‘voorstelrondje’ zeg maar. Zelf had ik dat niet, maar ik kan als tip geven: als je aan een boek begint waar in het begin veel namen worden genoemd en (familie)relaties worden beschreven, het op een kort lijstje bij te houden en dat in het boek te leggen. Ik doe dat zelf bij (historische) romans waar veel personages en familiebeschrijvingen in voorkomen, en dat werkt goed.

Ik vond de reacties, gevoelens en karakters van de personages wel geloofwaardig. Aan boord van het jacht is in ieder geval één verstandig, sympathiek en nuchter persoon aanwezig, en dat is Lou, de hoofdstewardess. Zij neemt het grootste deel van de oplossing voor haar rekening. Een oplossing die ik niet ver vantevoren zag aankomen, zoals sommige andere recensenten. Er speelden karakters mee die me toch nog verrasten.

Wat ik een pluspunt vind van dit boek, is dat het m.i. geschikt is om ‘makkelijk te lezen’, dat wil zeggen voor mensen die met leesproblemen kampen maar wel graag ‘volwassen’ boeken willen lezen. De korte hoofdstukken maken het overzichtelijk. Wel komen er geregeld (korte) Engelse zinnen in voor, voorwaarde is dus een basiskennis van het Engels. Eerlijkheidshalve moet ik kwijt, dat ik de prijs (€ 19,95) aan de hoge kant vind voor het boek, 15 euro zou meer dan genoeg zijn voor een boek van dit niveau. (ik had het tenslotte ook zó uit).

Al met al: lekker leesboek voor wat verloren uurtjes, makkelijk te volgen en vol te houden, vlot geschreven, spannend.

Plus: Spannend, leest lekker weg, ook geschikt als ‘makkelijk te lezen’ (dyslectici), geloofwaardige personages

Min: de prijs/kwaliteitverhouding, seksueel getinte scénes
———————-

Recensie van NBD|Biblion:

De succesvolle zakenman Alexander Zilver viert zijn honderdste miljoen door met zijn vriendin, dochter, een aantal vrienden en broer een weeklang in het Caribisch gebied op een luxueus jacht door te brengen. Een aantal heeft een duidelijk motief om Alexander te vermoorden wat ook halverwege het boek gebeurt. Net als in veel boeken van Agatha Christie worden eerst alle personen geintroduceerd. De auteur kruipt afwisselend in de huid van een van de personen waardoor de karakters scherp naar voren komen, soms een beetje karikaturaal. Haar vlotte pen, niet gespeend van humor, geeft ook een aardig inkijkje in het leven van de bemanning die te allen tijden klaar moet staan voor de gasten. Doordat een van de stewardessen Alexander jaren geleden heeft gekend, wordt haar werk als ondergeschikte bijna onmogelijk. Een eenvoudig te lezen, onderhoudende whodunit. De journaliste en copywriter (1973) heeft verschillende succesvolle thrillers op haar naam staan waaronder ‘Daglicht’, bekroond met de Gouden Strop. Op het uitklapbare omslag een plattegrond van het jacht.

Advertenties

Een gedachte over “Jetset – Marion Pauw (boekrecensie)

Reacties zijn gesloten.