Komkommertijd: dierenliefde tot het eind….

In de afgelopen decennia zijn huisdieren meer en meer ‘lid van het gezin’ geworden. Dat zie je op verschillende manieren terug in de maatschappij: zo staat het grootste dierenziekenhuis van Europa in Utrecht. Bij deze universiteitskliniek (!) voor gezelschapsdieren werken maar liefst 200 medewerkers. Vrijwel ieder huisdier kan hier (met een doorverwijzing van de dierenarts) bij specialisten terecht.

De polikliniek telt 15 behandelkamers, er zijn 6 volledig uitgeruste operatiekamers en voor onderzoek beschikt de kliniek over een eigen diagnostisch- microbiologisch en pathologisch laboratorium. Ernstige gevallen komen op de intensive care, en er kunnen echo’s, MRI-, CT- of botscans gemaakt worden. Ook een chemokuur of bestraling behoort tot de mogelijkheden, zolang het baasje maar betaalt.

Gaat het mis, dan beschikt de kliniek over 2 afscheidskamers. Wat te doen met Fikkie, Wodan of Minoes na zijn/haar verscheiden? Er zijn verschillende opties: zo kan een huisdier een codicil hebben. Niet voor orgaantransplantatie, dat wordt (nog?) niet gedaan bij dieren. Maar met een codicil stelt de eigenaar het dier beschikbaar als studiemateriaal aan dierenartsen in opleiding, hetgeen weer proefdieren spaart. Dit scheelt 3.000 proefdieren per jaar aan de universiteit van Utrecht. Een serieuze optie dus.

Mocht dat je niets lijken, dan kun je kiezen voor één van de volgende opties: destructie, begraven of cremeren. Bij destructie wordt het dier opgehaald door een destructiebedrijf. Voor de uitbraken van BSE en mond- en klauwzeer werden dieren verwerkt tot diermeel en belandden ze in de voedselketen. Dat gebeurt niet meer, de dieren worden nog wel verwerkt tot diermeel, maar dat wordt gebruikt als brandstof bij industriële processen.

Laten we ervan uitgaan, dat als je je dier in de gespecialiseerde kliniek hebt laten opnemen, je niet gecharmeerd zult zijn van destructie. Begraven kan op één van de dierenbegraafplaatsen in Nederland, het mag (in de meeste gemeenten) namelijk niet in je eigen achtertuin. Er zijn tientallen plekken waar je een graf kunt huren. Op de Wilgenhof in Best bijvoorbeeld. Daar zijn sinds 1987 zo’n 4.000 dieren begraven. Er liggen honden, katten, fretten en kippen, maar ook dieren als een papegaai en een leguaan. De jaarpacht voor een graf ligt rond de 65 euro. Als die niet meer betaalt wordt, dan verdwijnt het bovengrondse gedeelte. Een onbetaald graf wordt echter niet zomaar geruimd. Niet eerder dan een jaar of 6 na de begrafenis in ieder geval, anders is het een bijzonder smerig karwei. Na 6 jaar zijn de resten zover vergaan, dat er alleen botten over zijn. Mits het dier niet in een degelijke kist begraven ligt, want dan duurt het nog langer….

En tenslotte, als je het niet praktisch vindt om jarenlang een graf te onderhouden, kun je kiezen voor cremeren. Sinds 1979 is (huis)dierencrematie in ons land toegestaan. Het eerste huisdierencrematorium van de Benelux werd geopend in Stompwijk. Sinds 2004 mogen ook paarden gecremeerd worden, ook dat kan in de extra grote oven in Stompwijk.

Tijdens het proces van crematie verhitten enorme branders de oven tot 800 graden. Maar de temperatuur kan wel oplopen tot 1100 graden. Dat heeft te maken met de verschillende stoffen waaruit een lichaam is opgebouwd. Op het moment dat de vetten beginnen te branden, wordt het echt enorm heet.

Een gespierd dier heeft langer nodig om te verbranden dan een dier met vet. Spierweefsel is taai en brandt minder goed. De crematie van een goedgetraind (dus gespierd) paard duurt om die reden meer dan zes uur. Met een kat is men in drie kwartier klaar. Er komt kleur- en geurloze rook uit de schoorsteen van het crematorium. ‘ s Nachts worden de ovens uitgeschakeld, maar echt afkoelen doen ze niet. Door de dikke laag beton eronder, duurt het twee weken voor ze koud zijn.

De botten verbranden niet helemaal, er blijven kleine stukjes over. Die resten worden vermalen in een cremulator, een soort wasmachinetrommel met dikke stalen kogels. Uiteindelijk blijft er een pot (of potje) as over. Je kunt deze as retourontvangen. In een urn of een gedenksieraad. Wil je de as niet zelf terug, maar wil je hem laten verstrooien? Ook dat doet het crematorium. Standaard gebeurt het op de Noordzee, maar het kan op vrijwel iedere plek die je wilt. Bij het uitstrooien worden de gps-coördinaten vastgelegd, zodat je met Google Maps precies kunt opzoeken waar de as is terechtgekomen.

En de kosten van cremeren? Het gewicht van het dier bepaalt de prijs van de crematie. Een labrador cremeren kost gemiddeld 180 euro, een kat 115. Een paard laten cremeren kost ongeveer 1.000 euro. Voor dit bedrag wordt het dier opgehaald, gecremeerd en de as wordt thuisbezorgd of uitgestrooid over zee. Ter vergelijking: de basiskosten van een begrafenis van een mens liggen op ongeveer 6.500 euro en de basiskosten van een crematie op 4.800 euro.

Bron: Quest Psychologie nr. 2-2010

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s