‘Verloren generatie’ pakt de macht

‘Mijn’ generatie is aan de beurt. Eindelijk.

‘De triomf van de veertigers’. (Uit de HP De Tijd van 11 juni 2010). Geboren in de sixties, volwassen geworden in de jaren ’80, niet bepaald het meest feestelijke decennium van (de tweede helft van) de twintigste eeuw. De Koude Oorlog was in volle gang, het land verkeerde in een diepe economische crisis, er was massale jeugdwerkeloosheid en het voor het eerst (sinds de oorlog) had een nieuwe generatie slechtere perspectieven dan de vorige. Of, zoals Esther Lammers in Trouw schreef (2006): Het waren jongeren met weinig kansen op de arbeidsmarkt, ’zonder idealen’, te jong voor de Beatles en te oud voor de house.

Tot deze jongeren behoorden ook onze huidige lijsttrekkers: Rutte (43), Halsema (44), Pechtold (44), Wilders (46) en vooruit, we rekenen Roemer (47) en Rouvoet (48) ook mee. En weliswaar beiden met slechts 2 zetels in de kamer, maar toch: Kees vd Staaij (41) van de SGP en Marianne Thieme (38) van de Partij van de Dieren.

Daarbij steekt Job Cohen (62) natuurlijk wel een beetje af.  Zou die man zich af en toe niet wat ongemakkelijk voelen tussen al dat jonge volk? De zogenaamde ‘no future-kids’ die gevormd zijn in “de gure windtunnel van de jaren tachtig, waar het voor iedere tiener en twintiger even hard woei”, zoals de schrijvers het verwoorden. Toen bovengenoemde politici op de middelbare school zaten, wisten ze dat ze vijf keer zoveel kans hadden om werkloos te worden als de generatie vóór hen, de babyboomers.

Flowerpowermuziek maakte plaatst voor sombere new wave, zwart was dé kleur en er werd gediscussieerd over wat te preferen viel: een kruisraket in je tuin dan wel een Rus in je keuken. En was een kerncentrale in Dodewaard ‘doden waard’? Zelf droeg ik mijn standpunt omtrent kernenergie uit door middel van mijn anti-kernenergie kaftpapier.

Toen op onze middelbare school scholierenverkiezingen werden gehouden, wonnen de PSP en de PPR meer zetels dan ze ooit in de Kamer hebben gekregen. In werkelijkheid trad een verrechtsing op in de politiek, in ’82 trad onder leiding van Ruud Lubbers een CDA/VVD ‘no-nonsense’ kabinet aan, dat het enorme financieringstekort dat was ontstaan, moest terugdringen.

De jeugd groeide op en moest zich een plaats in de maatschappij en een toekomst zien te veroveren. Er was een scheidslijn te zien: een kleine groep pessimisten keerden zich van de maatschappij af (nihilisten, punkers) en de optimisten, die gingen gewoon aan de slag.

De Utrechtse socioloog Henk Becker is van mening dat ondanks de “zware start” het met het gros van de generatie Nix eind jaren negentig alsnog is goedgekomen. “Wel zullen ze de rest van hun leven moeten betalen voor de vergrijzingskosten van de baby-boomers“, zegt Becker in het artikel van Lammers (Trouw). “Deze generatie moet in haar leven onevenredig zwaar de rekening betalen van een uit de hand gelopen bevrijdingsfeest dat de babyboom heeft veroorzaakt.”

Het gros van de huidige lijsttrekkers groeide dus gelijk met mij op. Vermoedelijk keken we in onze jeugd naar dezelfde televisieprogramma’s (je had ‘vroegah’ nog maar 2 televisiezenders) en werden we door dezelfde muziek beïnvloed (of we ook allemaal hetzelfde waardeerden, valt te betwijfelen, want smaken verschillen).

We hebben dezelfde geschiedenis bewust meegemaakt: de sombere perspectieven in de jaren ’80, maar ook positieve zaken zoals de val van de Berlijnse Muur, het einde van de apartheid in Zuid-Afrika, de economische boom van de jaren ’90. Dat leerde ons, dat er in de geschiedenis altijd golfbewegingen zullen plaatsvinden, dalen, pieken en weer nieuwe dalen. Die dan weer gevolgd kunnen worden door nieuwe pieken.

En hoewel de ideeën van de dames en heren politici zeer divers zijn, is het te hopen dat ‘generatie Nix’, de naam ‘ Niks’ geen eer aan zal doen en er wat van gaat maken. Aan ons de toekomst!

Bronnen: “Hoera! De Verloren Generatie pakt de macht” – HP De Tijd week 23- door Roelof Bouwman, Frans van Deijl en Boudewijn Geels

“Verloren generatie aan de macht” – Trouw 16 maart 2006 – door Esther Lammers

Advertenties

One thought on “‘Verloren generatie’ pakt de macht

  1. Sombere jaren ’80 en dito muziek! (New Wave) Tja!
    Ik zat daar toen ook helemaal in, maar om nou te zeggen dat ik dat zelf als somber heb ervaren? Niet bepaald!
    Stappen in ‘De Hak’ en ‘Stalker’ in Haarlem, de ‘zwarte jaren’ op Pinkpop.

    Ik vond het helemaal geweldig!

    En het klinkt gek dat ik weleens terug verlang naar de Koude Oorlog, ook al demonstreerde ik ook mee tegen de kruisraket…

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s